Negen maanden

‘Ik blader door mijn fotoalbum op mijn telefoon. Er staan zes foto’s van Bram op. Het worden er niet meer. In plaats van lieve baby foto’s is het album gevuld met afbeeldingen van Runkeeper.’

Zes mei was het precies negen maanden geleden dat onze lieve Bram stil geboren werd. Na bijna negen maanden een zwangerschap te hebben voldragen, kwamen er negen maanden van verdriet, pijn, woede en ellende.

Ik heb nog nooit eerder voor zo’n grote beproeving gestaan als de afgelopen negen maanden. De beproeving die leven heet. Wat voor de meeste mensen en voorheen voor mij ook vanzelf ging, werd in de afgelopen negen maanden mijn grootste uitdaging: ‘Hoe kom ik de dag door? Hoe moet ik verder zonder Bram? Hoe moet ik überhaupt verder met mijn leven?’

Doormiddel van deze blog wil ik eerlijk uiteenzetten hoe ik heb geworsteld met het leven na het verlies van ons kindje. Een gevecht was het en is het vaak nog steeds. Alle basale dingen uit het leven hebben mij na het verlies van Bram zo ontzettend veel moeite gekost en kosten mij dat vaak nog steeds. Boodschappen doen, naar de stad gaan, opruimen, in huis zijn, werken, omgaan met vrienden en familie, naar een feestje, contact met onbekenden. Niets is meer hetzelfde en misschien wordt het dat ook niet meer. Gelukkig blijkt de kracht om te overleven sterker dan opgeven en krabbel ik langzaam op uit het het dal der duisternis. Dagen van wanhoop maken plaats voor dagen die redelijk gaan. Stapje voor stapje lukt leven steeds een beetje beter. Het is fijn om te merken dat de zonnestralen ook mijn hart weer een beetje kunnen verwarmen.

 

 

 

 

 

 

6 Comments

  1. Eric

    19 mei 2016 - 18:55
    Reply

    💙⭐️ lieve Bram

  2. Simone

    19 mei 2016 - 19:25
    Reply

    Wat weet je de juiste woorden te vinden om het ondraaglijke gemis te beschrijven.

  3. Suzan

    19 mei 2016 - 19:45
    Reply

    Lieve Margreet,

    Wat heb je het prachtig verwoord, dit onbeschrijfelijke verlies voor jullie beiden!

    Liefs,
    Suzan Boer

  4. Mirjam

    22 mei 2016 - 21:04
    Reply

    Lieve greet,

    Wat knap hoe je dit allemaal opschrijft!

  5. thea schaareman

    23 mei 2016 - 13:21
    Reply

    Heel indrukwekkend wat je gemaakt hebt en fijn dat je dat ook met ons wilt delen.
    Thea

  6. Nicole

    23 mei 2016 - 14:50
    Reply

    Mijn hart is wel tig keer in kleine stukjes gebroken tijdens het lezen van jullie verdrietige verhaal. Ik geloof er vast in dat jouw doel, dat deze blog jou, Eric en andere mensen die hetzelfde is overkomen tot steun, herkenning en herinnering zal zijn, zeker bereikt zal worden.

    Liefs Nicole de Boer

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • -->